Ebu Bekir (573 – 23 Ağustos 634/H.13), Muhammed'den (632-634) sonra ilk Müslüman hükümdardır. Sünniler onu, dört salih halifeden (Raşidun) ilki olan halife olarak görmektedir.
Muhammed'in, Ebû Bekir'in kızı Âişe ile hicret öncesinde Mekke'de evlenmesinden dolayı kayınpederidir.
Ebû Bekir Hz. Peygamber'in doğumundan iki veya üç yıl sonra Mekke'de dünyaya gelmiştir. Kaynaklarda geçen asıl ismi Abdullah b. Ebî Kuhâfe Osman b.
İslam'ın dört halifesinden biri olan Hz. Ebubekir (R.A), Peygamber efendimiz Hz. Muhammed'in yol arkadaşı ve en sadık dostuydu. Canıyla, malıyla ve ailesiyle Peygamber Efendimiz'in etrafında adeta pervane olmuş, ömrünü ve bütün varlığını İslam'ın muhafazası ve neşri için vakfetmiştir.
Hazreti Muhammed'in Mekkeliler'i İslam'a gizlice davet ettiği sırada Kureyş'in ileri gelenlerinden birçok kimse, Hazreti Ebubekir aracılığıyla Müslüman oldu. Hazreti Ebubekir, kabilelerin soyunu inceleyen "ensab" ilmini iyi bildiği için Mekke'ye gelen kabile mensuplarıyla kolayca dostluk kurulmasını sağlıyordu.
Ebû Bekir, yatağında vefat etmiş tek halifedir. Bununla birlikte dönemin an- layışını yansıtacak şekilde Hz. Peygamber için zehirlenerek şehit edildiği rivayetlerine uygun olarak onun için de benzer rivayetler ortaya çıkmıştır.
Peygamber (s.a.v. )'e ilk imân eden ve O'nunla birlikte ilk defa namaz kılan kişi, eşi Hz. Hatice oldu.
Peygamber ile Sevr mağarasındaki arkadaşlığına işaret eden lakabı. Medine'de Hz. Ebû Bekir'in halife seçildiği yer.
İmam Ali (a.s) ve ashaptan bir gurup, Peygamber'in (s.a.a) vefatından sonra bir süre Ebubekir'e biat etmediler.
Ebubekir (R.A) Medine'de 634 yılında vefat etmiştir. Kabri Mescid-i Nebevi Medine'de bulunur. Hz. Ebubekir (R.A) yaşamı boyunca her zaman peygamber efendimizin yanında olmuştur.
