a. Hâkim Bakış Açısı ve Anlatıcı: Bir olayın anlatılmasında ve durumun sergilenmesinde anlatıcının her şeyi bildiği ve gördüğü bakış açısına hâkim bakış açısı denir. Bu bakış açısında anlatıcı; olayın, kahramanların ve mekânın geçişini bilir.
Hakim bakış açısı kısaca yazarın kurguyu anlatırken seçmiş olduğu yazım seçeneğidir. Hakim bakış açısının bir diğer ismi ilahi bakış açısıdır. Üçüncü tekil şahıs (O) kullanılarak anlatılmaktadır. Bu bakış açısı geçmişi, yaşanan anı ve geleceği bilen ve öngören bir anlatıcı bakış açısıdır.
-Hâkim / Tanrısal bakış açısı (yazar anlatıcının bakış açısı), -Kahraman anlatıcının bakış açısı, -Gözlemci anlatıcının bakış açısı, -Çoğul / çoklu bakış açısı.
Hâkim (İlahi/Tanrısal) Bakış Açılı Üçüncü Tekil (O) Anlatıcı
Yaşanmış, yaşanan ve yaşanacak olan her şeyi bilir, görür ve duyar. Kahramanların gönlünden veya zihninden/kafasından geçenleri okumaya kadar uzanır. Anlatıcı, anlattığı olayların dışında durur, gören durumundadır. Anlatıcı, olaylara ve kahramanlara hâkimdir.
Dördüncü şahıs bakış açısı nedir? Dördüncü şahıs POV, bir hikayeyi kolektif bir sesle anlatan bir bakış açısıdır .
Dördüncü şahıs bakış açısı nedir? Dördüncü şahıs POV, bir hikayeyi kolektif bir sesle anlatan bir bakış açısıdır .
Dördüncü şahıs bakış açısı nedir? Dördüncü şahıs POV, bir hikayeyi kolektif bir sesle anlatan bir bakış açısıdır .
Hâkim bakış açısının anlatıcısı, her şeyi görüp bilmesi özelliğiyle yazarın gölgesi gibidir; ama yine de yazarın kendisi olduğu söylenmez. Bu bakış açısında yazar anlatımda üçüncü kişi “o” ile yapar.
Kahraman anlatıcının bakış açısı, gerçeklik duygusunun güçlü bir şekilde verilmesini sağlar. Olayların içinde olduğu için başlangıç noktasını ve gelişmeleri daha inandırıcı verir. Okuyucu, hep “ben, ben” diyerek anlatılan yazlarda kendini bulur. Bu da okuyucunun rahatça anlatıcıyla özdeşlik kurmasını sağlar.
Üçüncü kişili anlatım yöntemi oluşturulurken, yazarlar; daha çok duyduklarını ya da uydurduklarını yazarken üçüncü kişili anlatımı kullanırlar. Bu anlatım genellikle masallarda, fıkralarda, romanlarda, hikayelerde... vb. kullanılır.Üçüncü kişili anlatım, genellikle duyulan geçmiş zaman eki kullanılır.
