Sözlükte “açıklamak; serbest bırakmak, meşrû saymak” anlamına gelen ibâhanın ism-i mensubu olup sonundaki tâ çoğul ifade eder. Kelime terim olarak “kanunların, dinî emirlerin ve ahlâk kurallarının bağlayıcılığını kabul etmeyip her şeyi mubah gören kimseler” diye tanımlanabilir.
b) İbâha-yi Asliyye İstishâbı.
“Aksine delil bulunmadıkça bir şeyden faydalanmanın veya bir davranışta bulunmanın mubah olduğuna hükmedilmesi” demektir; istishâbü hükmi'l-asl, istishâbü hükmi'l-akl bi'l-ibâha gibi adlarla da anılır.
İbaha kelimesi, zamanında yasak olan bir şeyin yapılmasına izin vermek demektir. Fıkıhta ise ibaha, helal kılma anlamına gelir. Bir şeyi ibaha etme yetkisi fakihlere verilmiştir. İbaha için Kuran'ı Kerim'deki ayetlere ve hadislere bakılmalıdır.
Şâriin hitabı ile sabit olan ve “ibâha-i şer'iyye” diye anılan bu ibâha, aksine delil bulunmadıkça mükellefin bir şeyden yararlanıp yararlanmama veya bir fiili işleyip işlememe hususunda serbest bırakıldığını ifade eder.
4- Mükellef: Allah'ın emir ve yasaklarından sorumlu olan kişilere denir. Buna göre bir insanın Mükellef olabilmesi için aşağıdakilerden hangisi taşıması gereken özelliklerden değildir?
Hariciyye'nin bir alt kolu olan İbadiye, temelde bazı sosyo-politik sebeplerle ken- dini yenileyerek günümüze kadar varlığını sürdürebilen az sayıdaki İslâm mezhep- lerinden biridir. Günümüzde İbadiyye mezhebi doğuda Umman Sultanlığı, batıda Kuzey Afrika ve Tanzanya gibi farklı coğrafyalara yayılmış durumdadır.
İbâha şirketiyse toplumun ortak yararına bırakılmış kamu malları ve kamu irtifak hakları üzerinde insanların sahip olduğu kullanma ve yararlanma hakkını veya bu konudaki fırsat eşitliğini ifade eder.
Dinin emirleriyle ahlâkî ve kanunî düzenlemeleri benimsemeyen gruplara verilen ad. Daha çok Şîa'ya mensup olan ve aşırı düşünceler taşıyan gruplar için kullanılan, İslâm toplumu tarafından tasvip edilmemeyi belirten bir terim.
Tabiat, huy, karakter anlamında psikoloji ve ahlâk terimi.
İbahilik (Arapça: ibāḥa), İslâm'da, Sünnî anlayışın yasakladığı ve günah olarak değerlendirdiği bazı şeyleri yasak görmemektir. Hatta bir bölümünün tersini yapmak anlayışıdır.
