İhvan-ı Safâ (Arapça اخوان الصفا ), Basra'da 10. yüzyılda ortaya çıkan bir felsefe çığırının taraftarlarına verilen bir addır. Bir nevî felsefe ansiklopedisi mahiyetindeki risalelerini Almancaya çeviren Dietrici, bunların adlarının "Hâlis Kardeşler" anlamına geldiğini söylüyor.
İhvân-ı Safâ, 850 yıllarında bir grup İslâm düşünürü tarafından kurulmuş bir teşkilatın adıdır. Bu ad, teşkilat mensuplarından oluşan bir grup düşünürün, 964-967 yılları arasında yazdıkları “İhvân-ı Safâ Risâleleri” ile özdeşleşmiştir. Nitekim günümüze kadar gelen Risâleler, bu teşkilatın ismiyle anılmaktadır.
İhvân-ı Safâ, onuncu yüzyılda yaşamış, dinî, felsefî ve ahlâkî yönleri ağır basan bir bilgin ve filozoflar grubunun adıdır. Düşüncelerinde özellikle Yeni Platonculuk ve Yeni Pythagorasçılık etkili olmuştur.
Ehven-i Şer anlamı TDK tarafından kötünün iyisi, Kötü olanların içinde iyisi anlamlarına gelmektedir. Ehven-i Şer arapça kökenlidir. 1918'in sonları... Türkiye, Birinci Dünya Savaşı'ndan bitmiş bir halde çıkmış ve toplumdaki bir çok aydın İngiliz ve Amerikan mandasına girmek gerektiği üzerine açıklamalar yapıyor...
Saflığın, arınmışlığın kardeşliği manasına gelen İhvân-ı Safâ; Hicri dördüncü yüzyılda (miladi dokuz yüzlü yılların sonu) Basra'da ortaya çıkan felsefi bir topluluktur.
Tasavvuf yolunu tutmaya veya tarikata girmeye karar veren yahut bir şeyhe bağlı bulunan kişi anlamında tasavvuf terimi.
İhvan-ı Safâ (Arapça اخوان الصفا ), Basra'da 10. yüzyılda ortaya çıkan bir felsefe çığırının taraftarlarına verilen bir addır. Bir nevî felsefe ansiklopedisi mahiyetindeki risalelerini Almancaya çeviren Dietrici, bunların adlarının "Hâlis Kardeşler" anlamına geldiğini söylüyor.
Müslüman Kardeşler'in kurucusu Hasan el-Benna, Birleşik Krallık Filistin Mandası'na gitmiş ve orada 1935 yılında Müslüman Kardeşler'i kurmuştur. Muhammed Emin el-Hüseyni, Filistin Müftüsü tarafından Müslüman Kardeşler'in lideri olarak seçilmiştir.
Aynı yolda yürüyen, hedefleri ve amaçları olan kişiler ihvan olarak tanımlanır. Kelime Arap toplumlarında ihvan-ı din şeklinde de kullanılır.
Kelimenin kökü Arapçada sevmek ve aşık olmak anlamına gelen ihbab'tır. Kelimenin sözlük anlamı ise sevgililer ve dostlardır. Muhibban olarak nitelendirilen kişiler birbirlerine kardeşten daha yakındır.
